Koty europejskie

     Koty europejskie niezależnie od umaszezenia wyglądają następująco: głowa duża, policzki pełne, obwisłe, podbródek silnie zaznaczony. Uszy stojące, średnio duże, szeroko rozstawione z zaokrąglonymi końcami, dobrze uwłosione. Nos średniej długości, szeroki, tępo zakończony. Szyja krótka, gruba. Oczy duże, okrągłe, szeroko rozsławione, kolor ich zależy od podstawowego umaszczenia. Tułów mocny duży. Dobrze rozwinięta partia piersiowa. Nogi krótkie, masywne, muskularne. Poduszeciki duże, okrągłe. Ogon średnio długi, gruby u nasady, tępo zakończony. Uwłosiony równomiernie.
     Okrywa włosowa krótka, twarda, gęsta. Wygląd ogólny - koty mocnej budowy ciała. Na wystawach dyskwalifikowane są koty mające załamany nos u nasady, długie lub kręcone włosy, zniekształcony ogon, nieproporcjonalnie długi tułów lub bardzo krótki ogon.
     Koty europejskie w niczym nie ustępują kotom perskim i syjamskim, które uważamy za rasowe a nasze rodzime za dachówce - rzeczywiście duża część naszych kotów nie jest czysta rasowo, ponieważ parzenie się tych kotów zachodziło i nadal zachodzi na ogól przypadkowo, bez stosowania selekcji oboru. Często więc obok osobników o typowym umaszczeniu i prawidłowej budowie spotyka się osobniki nietypowe, o słabszej kondycji, wysokonogie itp.
     W przeciwieństwie do kotów brytyjskich, które podobnie jak koty perskie występują w czystych odmianach barwnych, dzięki stosowanej selekcji koty europejskie są inteligentne, w domu zachowują się spokojnie i z godnością obdarzają człowieka zaufaniem, chętnie bawią się z dziećmi, a przy tym nie zatracają swoich naturalnych, instynktów. Zachował się u nich np. instynkt łowiecki do tego stopnia, że polują nawet wtedy, gdy są dobrze karmione.
     Koty europejskie i brytyjskie mają wspólne pochodzenie (prawdopodobnie przódkowie naszych kotów udały się w podróż morską w charakterze kotów okrętowych).
     W zestawieniu ras FlFa koty europejskie i brytyjskie występują wspólnie pod jednym numerem.

W umaszczenlu kotów dwukolorowych, jak wskazuje nazwa, występują dwa kolory. Kolory powinny być wyraźne i zdecydowanie oddzielone. Górna połowa głowy powinna być kolorowa, dolna biała. Biała plama na głowie w kształcie odwróconej litery V powinna ciągnąć się aż do czoła. Oczy powinny znajdować się na obszarze umaszczonym poza lilerą V. Grzbiet, boki i ogon powinny być kolorowe. Spodnia strona tułowia, tj. szyja, piersi i brzuch powinny być białe. Nos i poduszeczki różowe lub kolorowe. Za wadę uważa sie występowanie na okrywie włosowej pregowania, plamki na nosie, czarne wąsy. Dopuszczalne jest występowanie na białej części głowy kolorowych plamek, ale bardziej pożądane, aby tych plamek nie było. Dotyczy to również kolorowych plam na nogach.

Koty europejskie dymne występują w dwóch odmianach barwnych:
- europejskie czamodymne
- europejskie niebieskodymne

Koty dymne są bardzo ładne dzięki wspaniałemu kontrastowi mieędzy jasnym srebrem podszycia i czarnym lub niebieskim umaszczeniem zasadniczym, znajdującym się na głowie, uszach, tułowiu, nogach i ogonie. Koty dymne są w pozycji nieruchomej czarne lub niebieskie, natomiast w ruchu zaznacza się wyraźnie ich srebrzystobiałe podszycie.