|
| kociuszki |
| ;) |
| wiadomości |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| różne |
|
|
|
|
| strona |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| « powrót |
Koty mainkun
|
|
|
Koty mainkuny
Koty te zaliczane są do kotów ciężkiej budowy ciała, długowłosych. Pochodzą z
północnej Ameryki. Po raz pierwszy zostały wystawione w Ameryce w 1969 r. Długi czas uchodziły za szczególnie
ciężkie i duże. Dziś ich wrelkość odpowiada wymiarom kotów perskich. Dodatkowe palce u przednich nóg, które
dawniej u nich występowały, dziś uważa sie za wadę. Oficjalnie zostały uznane przez FIFe w 1983 r.
Koty mainkuny powstały prawdopodobnie z kotów angorskich, skrzyżowanych
z kotami pregowanymi krótkowłosymi, ponieważ początkowo były głownie pręgowane (tabby). Ich pokrewieństwo z
kotami tureckimi nie jest stwierdzone. Głos i temperament kotów mainkunów są podobne jak u kotów perskich.
Wygląd tych kotów przedstawia się następująco: głowa ich jest średnio szeroka.
Nos średnio długi "Stop" mierny lub zupełnie brak. Twarz kwadratowa. Broda mocna, w jednej linii z nosem i górną
wargą. Uszy duże. ostro zakończone, u nasady szerokie, wewnątrz uszu pędzelki włosów. Oczy duże, szeroko
rozstawione, lekko skośne, zielone lub bursztynowe. Białe koty mogą mieć oczy niebieskie lub odmiennie zabarwione.
Szyja gruba, średnio dtuga. Tułów długi, muskularny. Nogi silne, mocne, średnio długie. Ogon długi, krzaczasty,
u nasady szeroki.
Okrywa włosowa gęsta, jedwabista, opływowa, lekko sfalowana. Na głowie i barkach
krótsza, na bokach dłuższa. Duża kryza. Gęste uwłosienie na udach. Włosy na ogonie powinny być długie i gęsta.
Podobnie jak u kotów norweskich leśnych wszystkie odmiany barwne są dopuszczalne.
Niedopuszczalny jest krótki tułów, delikatna budowa kośćca, krótkie, słabo uwłosione nogi, guzowaty ogon,
krótka wąska głowa, długi, ostro zakończony nos małe, bez pędzelków uszy.
|
|
|
![[IMG - ANIMALS]](grafika/animals_top-100_pl.gif)
![[IMG - Najlepsze Kocie Strony]](grafika/kociaki_toplista_pl.jpg)
![[IMG - Toplista kocich stron]](grafika/koty_top-100_pl.gif)
